Op avontuur in kameroen: Deel 3

Melong:

De weg naar Melong was een beleving op zich. Ondanks een te enthousiast rijdende taxichauffeur en daarna een te levendig gevulde bus bereikten we heelhuids onze bestemming.

Melong is gelegen in het Franstalig landsgedeelte tussen de grootsteden Douala en Bafoussam. Een busreis doorheen het binnenland van Kameroen is dé uitgelezen manier om het dagdagelijkse Afrikaanse leven te ervaren.  De meeste activiteiten vinden plaats dichtbij de hoofdweg, waar kleine winkeltjes en huizen gebouwd zijn.IMG_3661Ook de vele tussenstops, waarbij er regelmatig nog mensen op -en af de bus stapten, waren een avontuur. Bij elke stopplaats veranderde de plaats in een pop-up markt en werden in sneltempo verse etenswaren (brood, nootjes, satés, bananen,…) aan de man gebracht.IMG_3706In de late namiddag werden we hartelijk ontvangen bij Villa Luciole. Een prachtige locatie met verschillende houten hutjes omgeven door bergen. Na een dag reizen in de warmte en drukte was deze oase van rust welgekomen! Via de immer vriendelijke staf bekeken we de mogelijke activiteiten voor de komende dagen en besloten we de volgende dag de Ekom-Nkam Watervallen (Chutes d’Ekom)  te bezoeken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We hadden afgesproken met onze gids om 9 uur. Pas rond half 11 kwam hij met een brede glimlach opdagen. Met een taxi reden we richting de watervallen, eerst via een degelijke hoofdweg, daarna volgde nog 9 km over een onverharde weg doorheen het tropisch regenwoud.IMG_3728De Ekom-Nkam Watervallen zijn bekend dankzij hun doortocht in de Tarzan film “Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Ape”. Dat deze locatie is gekozen voor de film hoeft niet te verbazen. De watervallen en het groene oerwoud zijn de ideale speeltuin voor Tarzan. Naast de Ekom-Nkam watervallen werd ook Korup National Park gebruikt als filmlocatie.

We wandelden doorheen de tropen met onze gids en bijkomende ranger (die ook een graantje hoopte mee te pikken) naar de watervallen.IMG_3742Na een korte wandeling bereikten we een platform met een indrukwekkend panoramisch uitzicht over de 80 meter hoge watervallen.IMG_3746

Onder voortouw van een enthousiaste ranger daalden we verder af tot aan de voet van de watervallen. Het misttapijt zorgde voor een aangename verfrissing in de tropische weersomstandigheden.

Onze gids bracht ons terug richting Villa Luciole, waar het tijd was voor welverdiende ontspanning. In de late namiddag kwam Alain,onze gids, ons opnieuw oppikken en trokken we de bergen in met een krater als bestemming. De beklimming naar de krater bracht ons langs een klein dorpje omgeven door maïsvelden, bananenbomen en koffiestruiken.

De krater, omringd door bergen zover het oog reikte, had iets buitenaards. Uit het niets verscheen een kolossale komvormige put in de grond.IMG_3824

IMG_3840Op de terugweg richting verblijfplaats kregen we van onze gids nog een onverwachte rondleiding doorheen zijn dorp. We bezochten enkele familieleden en werden daarna vriendelijk verzocht plaats te nemen. Al snel passeerden de plaatselijke specialiteiten de revue. Op het menu stond Fufu, een zware vaste maisbrei (een beetje te vergelijken met aardappelpuree bij ons) die vaak deel uitmaakt van een Afrikaans gerecht en chou, een mengeling van witte kool. Van de gastvrijheid van deze mensen, die ons van haar nog pluim kennen, kunnen we nog heel wat leren!

Eenmaal terug in Villa Luciole stond ons nog een uitgebreid avondmaal te wachten, waarna we moe maar voldaan naar bed gingen.

Bij het ochtendgloren (we vertrokken vroeg in de ochtend om de hitte voor te zijn) stond Alain alweer paraat om ons te gidsen richting ‘twin crater lakes’.

Ook vandaag konden we genieten van de afwisselende natuur en prachtige uitzichten, Kameroen blijft verbazen! Hoewel we amper andere toeristen tegenkwamen is Melong echt wel een aanrader.

Op weg naar de ‘Twin Lakes’ werden we ontvangen in een plaatselijk schooltje. Een absurd gevoel een klasje binnenvallen in een afgelegen dorpje ‘in the middle of nowhere’ hoog in de bergen. Kinderen van uiteenlopende leeftijden kregen in vrij primitieve omstandigheden franse grammaire voorgeschoteld. Ook de uiterlijke kenmerken van deze stam vielen op, alle kinderen hadden een veel scherper gelaat dan andere leeftijdsgenoten die we tegenkwamen in Kameroen.

Na een goede 4 uur doorstappen bereikten we eindelijk de kratermeren. Het was alweer een stevige tocht, maar deze natuurpracht was het waard!panorama

De legende gaat dat er een vrouwelijk en een (groener) mannelijk meer is. Volgens de tradities mag er enkel in het vrouwelijke meer gezwommen worden.  IMG_3892Sommigen onder ons namen een duik in het meer, dat opvallend fris was. De terugweg duurde nog zo’n 4 uur en  uitgedroogd bereikten we terug Villa Luciole.

De laatste dagen van onze reis brachten we door in Bamenda en Bafut. In Bamenda, een grote stad in het noordwesten van Kameroen, logeerden we in het voormalige gastgezin van Hélène. We bezochten de plaatselijke markt en kochten de nodige souvenirs (de dames stof om kleren te laten maken, de heren uiteraard voetbalshirts). We kochten ook  verse groenten en fruit om ‘s avonds te koken. De laatste dag voor onze terugweg naar Douala spendeerden we in Bafut,een klein dorpje op zo’n 20 kilometer van Bamenda.  In Bafut bezochten we Hélène haar stageplaats en werden we zeer hartelijk ontvangen door haar nieuwe gastgezin. We mochten aanschuiven voor een uitgebreid middagmaal  en werden daarna doorheen het dorp gegidst.IMG_3931Na 2 weken reizen door Kameroen zat onze tocht er helaas op. Ongeacht onze onzekere en beperkte voorbereiding op de trip werd het een avontuur om nooit meer te vergeten!

Heeft u na het lezen van onze blog interesse in een avontuurlijke reis naar Kameroen? Aarzel dan niet om vrijblijvend contact op te nemen met African Miles via: http://www.africanmiles.com/contacteer-ons/

Advertenties

Op avontuur in Kameroen: deel 2

Limbe:

We verlieten Buéa met bestemming Limbe, een kuststad in het zuidwesten van Kameroen. Voor ons vertrek dronken we nog een biertje in een plaatselijke bar, waar we ook Kanda proefden. Dit bleek koeienhuid te zijn (ingesmeerd met een pikant sausje), niet voor herhaling vatbaar!

img_3582

Dankzij de goede wegen, reden we doorheen een prachtige omgeving van uitgestrekte theevelden en bananenbomen, in een klein uurtje naar Limbe.

Tijdens ons driedaags verblijf in de kuststad brachten we een bezoek aan:

Limbe Wildlife Center:

img_3623

In hartje Limbe bezochten we het Limbe Wildlife Center (LWC). Onder begeleiding van onze enthousiaste gids kregen we een rondleiding doorheen het park. LWC speelt een actieve rol in het behoud en de herintroductie van met uitsterven bedreigde diersoorten of dieren die uit ballingschap zijn verlost.  Vele dieren zoals de laaglandgorilla’s, mandrillen, chimpansees, bavianen, slangen en krokodillen worden zo klaargestoomd voor een 2e kans in de natuur. Het project hoopt ook de lokale bevolking te sensibiliseren.  We sloten de interessante rondleiding af in de authentieke bar van het centrum waar we pizza’s aten en cocktails (caipirinha) dronken. De invloed van de vele vrijwilligers uit alle uithoeken van de wereld was hier duidelijk zichtbaar.

img_3605img_3587img_3612

Botanic Garden:

Ons bezoek aan de botanische tuin werd opgesmukt door Emmanuel, een  14 jarig jongetje dat we letterlijk op straat tegenkwamen. Deze kleine jongen vertelde ons vol zelfvertrouwen en zonder verpinken dat hij de beste danser uit Limbe was. Aangezien hij door de staking niet naar school kon gidste hij ons doorheen de tuin. Hopelijk kan dit pienter baasje snel terug naar school want hij bezit heel wat potentieel!

emmanuel

De botanische tuinen zijn opgericht door de Duitsers en zijn een oase van rust in een drukke stad. De tuinen hebben als doel de lokale bevolking te informeren en een research center te zijn voor wetenschap en natuurbehoud.

Seme Beach:

Nadat we afscheid hadden genomen van Emmanuel namen we een taxi (lees; een willekeurige mens met auto die iets wou bijverdienen) richting Seme Beach. De dag voordien waren we in Limbe zelf tot aan het strand gewandeld, maar we keerden een beetje ontgoocheld terug richting ons hotel wegens het vele afval op het strand.

We besloten om naar het nabijgelegen Seme Beach te gaan, een rit van ongeveer 40 km. Dieudonné, onze chauffeur die naast ons ook stinkende vis vervoerde, had na een paar kilometer al autopech. We kwamen tot stilstand midden op een T-punt. Geen paniek, hij belde even een vriend die ons tegen recordtempo naar Seme beach voerde.

Seme beach, een recreatiepark met tropisch strand gelegen aan Seme Beach Hotel, voldeed wel aan onze verwachtingen. Door de nabijgelegen Mount Cameroon op de achtergrond, is het strand bruingekleurd door de lava.

img_3636img_3643img_3650

Het uitgestrekte strand en de wilde golven zorgden voor een welgekomen ontspanning. Onze bovenbenen waren nog steeds stijf na de zware beklimming van de vorige dagen. We spendeerden de volledige namiddag op het strand. Tegen de avond verlieten we het strand en deden opnieuw een beroep op Dieudonné. Hij zou ons binnen het uur komen ophalen. Wanneer Hélène hem meermaals belde met de vraag waar hij bleef kregen we telkens als antwoord ‘very very soon I will reach you’. Toen alle taxi’s weg waren en we als enigste overbleven en niet meer geloofden dat hij nog zou opdagen kwam hij in de verte met knipperende lichten aandraven. Dieudonné, met ontwapenende glimlach én herstelde wagen, verontschuldigde zich meermaals voor de vertraging. Hij moest nog even iemand wat verder weg afzetten en met zijn zevenen vertrokken we terug richting Limbé, TIA (This Is Africa).

Wordt vervolgd…