Op avontuur in Kameroen: deel 1

Mount Cameroon:

Na een hectische vlucht (er werden 4 mensen uit het vliegtuig gezet) kwamen we ‘s avonds aan in Douala, waarna we onze bagage dropten en onze hongerige buikjes vulden met rijst en vis (en Peppe, een pikant pepermengsel). We luisterden naar Hélène, reeds enkele maanden stage aan het doen in Kameroen, haar verhalen en bevindingen over Kameroen. Ondertussen werden de plaatselijke bieren geproefd en goed bevonden!

De voorbereiding voor onze reis was behoorlijk verstoord geraakt door de staking in Kameroen. Omwille van onenigheid in het Engelstalig gebied,was het internet al een tijdje afgesloten. De meerderheid van Kameroen is Franstalig en het Engelstalig gebied wordt hierdoor achtergesteld.  Ook de scholen zijn in het Engelstalig landsgedeelte dicht en het was moeilijk in te schatten wat de gevolgen hiervan zouden zijn voor onze reis. Hierdoor hadden we buiten de Mount Cameroon nog geen activiteiten vastgelegd.

Dag 1:

Na een korte nacht stonden we met kleine oogjes te wachten op onze taxi die ons naar Buéa, aan de voet van de Mount Cameroon, zou brengen. De Mount Cameroon, een actieve vulkaan die voor het laatst in 2000 uitbarstte, is 4095 meter hoog en hierdoor de grootste berg van West-Afrika. Volgens onze Bradt reisgids is het een haalbare beklimming voor wie een gemiddelde conditie heeft. We kozen voor de Mt Cameroon Guinness trail, een tocht van 3 dagen en 2 nachten.

img_3469

We maakten kennis met Giovanni, onze gids voor de komende dagen, en de dragers. Na het overladen van aangepaste kledij en wat extra proviand vertrokken we vol goede moed aan de beklimming. We starten op 1000 meter hoogte, en de tocht bracht ons door een klein dorpje, waarna we het tropisch regenwoud introkken. De warmte werd steeds beklijvender en de beklimming steiler en steiler.

We bereikten hut 1 (1840 meter hoogte) na een paar uur stappen. Best al een zware tocht, en het zwaarste deel zat er nog aan te komen. Na het verorberen van het nodige krachtvoer (bananen) ging onze tocht onverstoord verder met als doel hut 2 halen, waar we de nacht zouden doorbrengen.

img_3498

De prachtige jungle veranderde in droge savanne en de beklimming werd ongezien steil. De verzuring in onze benen nam toe en ook de lucht werd ijler. Na zo’n 5 uur stappen bereikten we een tussenhut. De moed zakte in onze schoenen toen onze gids vertelde dat het nog 2 uur klimmen was tot hut 2 en het zwaarste gedeelte nog moest komen!

img_3518

img_3526

Tussen het afzien door hadden we toch nog tijd om te genieten van de prachtige uitzichten. Het ene moment konden we kilometers ver zien en het andere moment haalden de wolken ons bijna letterlijk in. We werden ook mentaal op de proef gesteld, telkens we dachten bijna boven te zijn kwam er alweer een nieuwe berg en beklimming te voorschijn. Puur op karakter en bijna letterlijk op handen en voeten trokken we door de met as bedekte savanne en bereikten we totaal uitgeput hut 2 (2870 meter hoogte).

Door de gure wind en koude gingen we na het eten (rijst & vis in tomatensaus) al vroeg slapen. Ik viel als een baksteen in slaap.

img_3533

Dag 2:

Rond 7 uur stonden we op met een geleidelijk aan opkomende zon die onze lichamen opwarmde. Op het programma stond vandaag de beklimming naar de top (nog ongeveer 4 uur). De benen waren nog niet helemaal hersteld van de zware inspanningen, maar met hernieuwde moed en energie trokken we weer op pad.

img_3534

Naarmate we dichter bij de top kwamen werd het landschap steeds droger. De vlakke zon en soms stevige wind zorgden voor wisselende omstandigheden. We namen voldoende pauzes, passeerden een grot en nog een aantal avonturiers, en na zo’n 3 uur klimmen bereikten we hut 3 (3740 meter hoogte). Tijdens de beklimming werden we regelmatig voorbij gesneld door joggers die trainden voor de ‘Race of Hope’, een jaarlijkse race naar de top. Terwijl wij alle moeite van de wereld hadden om de top te bereiken, liepen deze zeer tengere baasjes op kousenvoeten naar de top, ongezien!

Het laatste uur naar de top was iets minder steil, de uitzichten waren fenomenaal en de adrenaline stroomde door ons lichaam. Tegen de middag bereikten we de top, een machtig gevoel!

dscn2926

Veel tijd om te genieten van onze prestatie en het overweldigende uitzicht hadden we niet, er stond ons nog een pittige afdaling te wachten. Al snel bleek dat het dalen, alweer een nieuwe discipline, ook een behoorlijke beproeving zou zijn. Na het zware kuitenbijten werden nu onze knieën op de proef gesteld. Na 2 uur dalen bereikten we opnieuw hut 2, waar we de nacht hadden doorgebracht. We rustten hier even uit, aten verse ananas, en zetten vervolgens onze tocht verder. Onze gids, die wist wat ons nog te wachten stond, hield de tijd nauwgezet in de gaten.

img_3573

De afdaling van Hut 2 naar Hut 1 staat bekend als zwaar en gevaarlijk. Achter elkaar gingen we traag en voorzichtig naar beneden, steeds op onze hoede om niet weg te schuiven op losse stenen. Ieder van ons ging toch wel eens op zijn donder. Aan de afdaling leek geen einde te komen en het was echt snakken naar de meet. Na een trektocht van ongeveer 11 uur kwamen we andermaal uitgeput aan bij onze slaapplaats aan hut 1. Gelukkig zorgden de dragers voor een heerlijke maaltijd en stonden onze tenten al opgesteld.

Dag 3: 

We waren alweer vroeg uit de veren om de laatste etappe van onze bergtocht aan te vatten. Mijn lichaam was totaal niet gerecupereerd van de zware afmatting van de vorige dagen. Met blaren op de voeten en protesterende spieren was de relatief gemakkelijke afdaling doorheen het regenwoud toch nog een zware beproeving. Na 2 uur stappen bereikten we moe maar voldaan terug de voet van de Mount Cameroon.

Wordt vervolgd…

 

Advertenties